1.7 Podsumowanie
- Rysunek 10 podsumowuje, w jaki sposób
Ziemia otrzymuje i traci energię:
- Pewna część (albedo planety)
dochodzącego promieniowania krótkofalowego ze Słońca jest
odbijana (lub rozpraszana) z powrotem bezpośrednio w przestrzeń
kosmiczną, głównie przez chmury i powierzchnię Ziemi
(szczególnie pokrywę śniegu i lodu), a także przez aerozole (np.
kurz, sól morską, itp.). Większość z pozostałej części
promieniowania słonecznego jest pochłaniana przez powierzchnię
planety, co przyczynia się do jej ogrzania.
- Promieniowanie długofalowe
(podczerwone) emitowane przez Ziemię jest wielokrotnie
absorbowane i reemitowane przez obecne w atmosfere naturalne
gazy cieplarniane (głównie parę wodną i CO2, a także metan,
podtlenek azotu i ozon), co przyczynia się do ogrzewania
troposfery. Część z reemitowanego promieniowania ostatecznie
trafia w przestrzen kosmiczną, co utrzymuje w równowadze bilans
energii na szczycie atmosfery. Jednakże promieniowanie zwrotne
atmosfery podnosi średnią temperaturę powierzchni Ziemi o ponad
30°C, co nazywamy naturalnym efektem cieplarnianym.
- Chmury przyczyniają się zarówno do
ochładzania powierzchni Ziemi (poprzez odbijanie promienowania
słonecznego), jak i do jej ogrzewania (poprzez pochłanianie i
reemitowanie uchodzącego promieniowania podczerwonego). W skali
globalnej wypadkowy efekt ich działania to lekkie ochładzanie
powierzchni planety.
- Energia jest również przenoszona z
powierzchni planety do atmosfery w postaci ciepła (w procesach
przewodnictwa i konwekcji) oraz w wyniku parowania i kondensacji
wody (przenoszenie ciepła utajonego).
- Troposfera jest ogrzewana od dołu,
natomiast stratostera od góry, głównie w wyniku absorbowania
przez warstwe ozonową dochodzącego ze Słońca promieniowania
ultrafioletowego. Wywołuje to charakterystyczne zróżnicowanie
temperatury w zależności od wysokości n.p.m. (Rysunek 7).
- Wymuszanie promieniowania jest
zaburzeniem równowagi pomiędzy ilością promieniowania słonecznego
pochłoniętego przez układ Ziemia-atmosfera, a ilością
promieniowania podczerwonego emitowanego w przestrzen kosmiczną.
Może ono być dodatnie (co powoduje ogrzanie klimatu) lub ujemne
(co powoduje ochłodzenie klimatu). Naturalne przyczyny wymuszania
promieniowania obejmują zmiany wartości stałej słonecznej oraz
sporadyczne emisje do stratosfery ogromnych ilości wulkanicznych
aerozoli siarczanowych (co wywołuje krótkotrwałe ochłodzenie
powierzchni Ziemi).
- Różne działania człowieka (w tym
wydobycie, dystrybucja i spalanie paliw kopalnych; przemysł;
wypalanie roślinności i zmiany sposobu zagospodarowania gruntów;
rolnictwo; gospodarka odpadami, itp.) zwiększyły emisje
naturalnych gazów cieplarnianych (lub ich prekursorów w przypadku
ozonu troposferycznego). W efekcie, stężenia tych gazów w
atmosferze wzrosły od czasów przedindustrialnych o ok. 31% dla
CO2, 149% dla CH4, 16% dla N2O i 36% dla O3.
Ponadto stosowanie związków syntetycznych (np. freonów)
przyczyniło się do wprowadzenia do atmosfery nowych (i silnie
działających) gazów cieplarnianych. Wywołało to dodatnie
wymuszenie promieniowania (tzw. greenhouse forcing), które
prawdopodobnie doprowadzi do ocieplenia klimatu Ziemi.
- Działalność człowieka przyczynia się
również do zwiększenia w atmosferze ładunku aerozoli
siarczanowych (w związku z emisjami SO2) oraz różnych
cząstek węglowych (ze spalania paliw kopalnych i wypalania
roślinności). Aerozole antropogeniczne wywołują głównie ujemne
wymuszanie promieniowania, zarówno bezpośrednio (przez
rozpraszanie promieniowania słonecznego), jak i pośrednio
(poprzez ich wpływ na albedo chmur).
- Gazy długo przebywające w atmosferze
(CO2, CH4, N2O i freony) są w
całej troposferze rozprzestrzenione równomiernie. Dla odmiany,
stężenia stosunkowo mało trwałych substancji (np. ozon i
aerozole) są zróżnicowane w czasie i przestrzeni.
- Literatura, źródła informacji:
-
- Kurs „Climate change”
-
- Encyklopedia Klimatologiczna ESPERE
- - Trzeci Raport IPCC, 2001
|